Onderstaande beschrijvingen zijn overgenomen uit het boek “Vier eeuwen familie Van der Laan in Assendelft” van Henk van der Laan (1906-1964). Henk heeft begin jaren 60 veel onderzoek gedaan in het Noord-Hollands Archief te Haarlem en bezocht (verre) familierelaties in Assendelft en omgeving. De opgedane verhalen zijn toegankelijk geschreven en geven een mooie indruk van vervlogen jaren. Een opmerkelijk beschouwing “hij ging met overleg te werk” wordt door Henk regelmatig geuit om aan te geven dat dat de enige manier was om niet in een uitzichtloze situatie te geraken. Niet alle zijtakken zijn meegenomen omdat ze geen hiërarchische voorouders bevatten. Wel zijn deze takken te zien in de uitgebreide parentelen elders op de site. Enkele door Henk van der Laan opgetekende passages zijn afgewisseld met diepe religieuze beschouwingen. Uit respect voor zijn religieuze overtuiging zijn ook deze stukken vrijwel onverkort overgenomen. Aanvullingen mijnerzijds zijn cursief gedrukt. Ook is het stuk verrijkt met enkele schema’s (parentelen) en foto's.
Voor diegene die het boek “Vier eeuwen familie Van der Laan in Assendelft” van Henk van der Laan onverkort willen inzien verwijs ik naar deze link.
Een notariële akte vermeldt de naam van Pieter Hendrikszoon van der Laan, die is geboren in 1599. Deze Pieter was vermoedelijk visser van beroep, want in deze akte opgemaakt in het jaar 1664 beklaagt hij er zich over samen met Willem Klaaszoon Volreden bij herhaling werd gehinderd gebruik te maken van de molensloot in de Assendelverpolder met zijn schuit haring. Ook de bijnaam Vis welke in het doopboek wordt aangetroffen wijst in de richting van het beroep dezer voorvader. Via deze Pieter Hendrikzoon kunnen we de lijn van afstammelingen volgen die de bijnaam Vis dragen.
De Lijn Bos
Een broer van Pieter van der Laan nl. Jan Hendrikszoon van der Laan droeg de bijnaam Bos. Via hem en zijn zoon Gerrit Janszoon van der Laan die op 14 januari 1690 huwde met Trijntje Arendsdochter kunnen we de nakomelingen volgen van Hendrik van der Laan (1568) die de bijnaam Bos droegen. De lijn Bos wordt echter in onderstaande beschrijving vooralsnog niet meegenomen.
P1 - Parenteel Hendrik van der Laan (*1568)
De Lijn Vis
Jan Willemszoon van der Laan (zie P1), geboren op 29 september 1695 huwde op 19 april 1725 met Trijntje Lourensdochter. Hij was van beroep veehouder (Jan Wz zou langzamerhand een soort veehoudersimperium creëren, tegenwoordig zou men ook wel de term “herenboer” gebruiken. Assendelft had in de Gouden Eeuw één van de hoogste koedichtheid van het land ). Materieel gezien was hij in goede doen, bij zijn overlijden op 30 augustus 1773 moest zes gulden als legeskosten worden voldaan.
Uit het huwelijk van Jan Willemszoon van der Laan met Trijntje Lourensdochter werden vijf zonen en een dochter geboren, in volgorde van geboorte genoemd:
Lijsbet, geboren 21 februarí 1726; Cornelis, geboren 20 januari 1728; Dirk, geboren l0 oktober 1730; Willem, geboren 20 november 1734; Engel, geboren 6 oktober 1737 en Lourens, geboren 10 augustus 1742.
De één na jongste zoon Engel Jz, geboren 20 januari 1737, huwde op 19 juni 1763 met Maartje Klaasdochter Gaal, geboren op 1 maart 1735, een dochter uit de gegoede boerenstand. Veertien jaar hebben zij lief en leed gedeeld. Te vroeg op 28 februari 1777 overleed Maartje Gaal, 42 jaar oud. Engel van der Laan hertrouwde op 6 februari 1780 met Antje Klaasdochter de Nauwe, in de vierde graad verwantschap. Engel Janszoon van der Laan overleed op 31 maart 1802, 65 jaar oud. Hij bezat een goed geleid boerenbedrijf. Uit de ten dienste staande gegevens blijkt, dat deze na zijn dood nog publiek verkocht werd. 16783 roe (22,7 ha) land plus een korenmolen gelegen aan het hooylaantje bracht op: fl 2580,- (anno 2018: € 19800,-). Bedrag te laag? check
Op de foto uit omstreeks 1900 staat links een langhuisstolp aan de Dorpsstraat 552. Hier woonde het gezin van Gerrit Al en Trijntje van der Laan (1765-1839), dochter van Cornelis van der Laan en Aagje Boon. Gerrit Al was veehouder. Het huis is in 1935 gesloopt.
Dit huis, Dorpsstraat 481/483, behoorde in 1829 toe aan Lourens van der Laan, geboren 20 februari 1768 en voortgekomen uit het huwelijk van stamvader Dirk van der Laan en Antje Kramer, is gehuwd met Neeltje Keeper op 5 mei 1798. Hij was van beroep veehouder en broodbakker en is overleden 18 juni 1847. Later nam zoon Cornelis, geboren 11 november 1843 en gehuwd met Elisabeth Veenboer zijn intrek. Foto is genomen in 1926 tijdens het begin van de sloopwerkzaamheden. De dakpannen zijn voor hergebruik netjes opgestapeld en links staat de glijbaan voor de pannen tegen het huis.
De economische toestand in den lande was rond 1800 niet rooskleurig, als gevolg van oorlog en de Franse bezetting, en de daaruit voorkomende beperkingen. De maatschappelijke revolutie, het loslaten van de gebonden economie naar de vrije economie, geleid door het liberalistisch beginsel kwam in ontwikkeling, zodat ook de zwakke in de agrarische sector het zwaar had zich te handhaven. Zo is het te verklaren dat door deze ontwikkelingen Van der Lanen in de opkomende industrie van zeildoekweverijen hun brood trachtten te verdienen. Naast deze arbeid, welke meest thuis werd verricht, hield men nog wat vee of pluimvee, bewerkte een stukje land, of zag wat te verwerken van veenturf.
Gezien deze economische toestand waren er geen scherpe tegenstellingen, zowel de veehouders als de arbeiders hadden gemeen, dat zij hard moesten werken om in het dagelijks onderhoud te voorzien. Zij hielpen elkander dan ook met liefde in de bestaande noden, gezien de aktes van borgstellingen welke gedaan moesten worden voor belastingen verkregen uit hun verdiensten. Enige tientallen jaren later, halverwege de 19e eeuw, is daar wel verandering in gekomen en zijn er tegenstellingen ontstaan. In de agrarische sector viel toen een opleving waar te nemen, en al was deze opleving niet van lange duur, zij die de bakens op tijd hadden verzet en waren omgeschakeld, hebben daar hun provenu van gehad. In tegenstelling tot de arbeider in de industrie, die meer en meer door de fouten van het liberalistisch beginsel verproletariseerde (betekent: arbeider zonder geld, die niets anders bezit dan zijn kinderen). In veel gevallen werden zij afhankelijk van de caritas. U kunt u wel een beeld scheppen, hoe dat in de praktijk werd beoefend, in een gemeenschap waar een ieder op de hoogte was van het doen en laten van de ander. Afhankelijk zijn van de ander in de eerste behoefte om te leven, verlaagt de menselijke persoonlijkheid, maakt zijn geest down voor elk initiatief, ziet geen uitwijkmogelijkheden, net als gevolg een stompzinnige berusting.
Veel van onze voorouders hebben in hun tijd dit moeten ervaren en beleven. Tot zelfs de begrafenisboeken van die tijd ademen deze geest. “Vandaag een wijf begraven die geen cent bezat", of “vandaag begraven een haveloos wijf”. Deze uitdrukkingen spreken voor zichzelf, al moeten wij ze bezien in de tijdgeest van toen.
P2 - Parenteel Engel van der Laan (*1737)
Terugvallend op ons overzicht uit het huwelijk van Engel Janszoon van der Laan (zie P2) met Maartje Gaal geboren twee in leven blijvende kinderen. Jan, geboren 29 januari 1765 en Hendrik, geboren 7 september 1768.
Uit het tweede huwelijk met Antje de Nauwe werd nog een zoon geboren, een Jan, die jong is overleden. Jan, zoon van Engel en Maartje, werd veehouder op het bedrijf van zijn vader en broer Hendrik werd zeildoekwever van beroep. In de stam Jan Engelszoon van der Laan (*1765) is het agrarisch element bestendigd gebleven, in dat van Hendrik Engelszoon van der Laan (*1768, onze stamvader) het beroep van zeildoekwever. Zoals reeds is weergegeven was de familieverhouding tussen deze twee broers zeer goed. Menigmaal was Jan borg voor Hendrik, die zich veel bezig hield met het bewerken van veenturf; daarvoor moest belasting worden betaald aan het rijk en deze eiste een borgstelling vooraf. Voor mij was het steeds een beleven de handtekeningen te zien van deze twee broers. Ook in het doopregister was Jan de peetoom van de kinderen van Hendrik. Wij mogen afleiden uit de economische geschiedenis, dat deze Jan Engelzoon van der Laan (*1765) het niet gemakkelijk heeft gehad. Maar ik ontkom niet aan de indruk, dat hij zijn plaats als veehouder waard was, hij heeft in ieder geval de verdienste op zijn naam, dat hij zijn bedrijf heeft weten te behoeden voor ondergang. M.i. (Henk van der Laan, red) had hij ook handelsgeest, was veel tegenwoordig als koper en verkoper op publieke verkopingen, welke toen veel voorkwamen. Ook onderhands dreef hij wel handel, en wie zegt dat hij ook de mazen niet wist in het Continentale Stelsel van Napoleon? (Continentale Stelsel was een economische blokkade van Napoleon gericht op Groot Brittannië tussen 1806 en 1814). Jan Engelzoon van der Laan huwde op 20 mei 1798 met Lijsbeth Karstens. Het geboorteregister vermeldt slechts de geboorte van een zoon, die vernoemd werd naar zijn grootvader, dus weer een Engel Janszoon van der Laan, geboren op 5 juni 1803. Op 28 augustus 1842 overleed Jan Engelzoon van der Laan, 77 jaar oud. Engel Janszoon van der Laan (*1803) heeft ook als veehouder het bedrijf van zijn vader verder voortgezet en was de vierde generatie, die bezit nam van het stamslot. Hij had later de tijd meer mee dan zijn vader en zal deze hebben benut. De mondelinge overlevering van de families van der Laan uit dit geslacht zullen daar beter hun licht over doen kunnen schijnen. Vermelding waard is, dat hij bij zijn dood drie veehoudersbedrijven bezat. Engel Janszoon van der Laan huwde op 17 mei 1829 met Aafje Nielen. Zij was geen boerendochter. Engel Janszoon placht daarover te zeggen, dat hij voor een boerendochter te lelijk en te arm was. Uit het huwelijk van Engel Janszoon van der Laan met Aafje Nielen werden zeven kinderen geboren, waaronder Jan, geboren 21 maart 1835, Cornelis, geboren 14 februari 1837 en Paulus, geboren 12 augustus 1841.
Jan Engelzoon van der Laan,geboren 2l maart 1835 uit het huwelijk van Engel Janszoon van der Laan en Aafje Nielen, huwde op 3 mei 1863 met Jannetje Kramer. Hij was veehouder op het 2e bedrijf van zijn vader, aan het zuideinde. Hij was een man met een ontembare werkdrift. Zijn veestapel bestond gemiddeld uit twintig of meer koeien. Van 1890 tot 1910 was hij lid van het heemraad. Ook zijn echtgenote Jannetje Kramer was een voorbeeldige vrouw, een raadgeefster voor allen. Haar vurige wens was dat één van haar kinderen zich zou geven aan de dienst van God. Haar dagelijks gebed daarvoor is verhoord geworden in haar kleinkinderen.
Het nageslacht kan hieruit de steun vinden, met de wetenschap, dat de waarde van het gebed dat voortkomt uit het hart, altijd verhoring vindt. Vraagt daarom en gij zult verkrijgen, al weten wij niet op welke wijze de voorzienigheid ons gebed za1 herleiden. Dat de kerk in Nederland juist nu in onze tijd een voorbeeldige clerus heeft, danken wij mede aan het gebed van hen die ons reeds lang daarin zijn voorgegaan. Heer geef de kerk voorbeeldige priesters en religieuzen met een missionerende geest, zodat wij antwoord kunnen geven op uw vraag: “zal ik bij mij wederkomst nog geloof vinden". Wanneer dit het gebed eens zou zijn van de gehele familiegemeenschap welke de naam Van der Laan dragen. De voorzienigheid zal dit gebed, dit nederig vragen, zeker verhoren en het zou rijke vruchten dragen, ook voor de familiegemeenschap zelf.
Uit het huwelijk van Jan Engelzoon van der Laan met Jannetje Kramer zijn acht in leven blijvende kinderen geboren, waar onder Johannes, geboren 14 mei 1868, Martinus geboren 9 november 1870, Antonius, geboren 2 juli 1873 en Engelbertus, geboren 9 oktober 1875. Bij testamentaire beschikking heeft Jan Engelzoon van der Laan (*1835) na de dood van zijn moeder Aafje Nielen, welke haar echtgenoot 19 jaar heeft overleefd, zijn bedrijf aan het Zuideinde verlaten en als vijfde generatie bezit genomen van het stamslot en is daar overleden op 21 maart 1916, 81 jaar oud. Jannetje Kramer is overleden op 5 februari 1903, 63 jaar oud.
Cornelis Engelzoon van der Laan, geboren 14 februari 1837 uit het huwelijk van Engel Janszoon van der Laan en Aafje Nielen, huwde op 25 april 1868 met Petronella van den Park. Hij was veehouder van beroep op het derde bedrijf van zijn vader. Bij testamentaire beschikking zou Cornelis bij de dood van zijn moeder het bedrijf aan het Zuideinde erven. Toen het echter zover was waren er omstandigheden van interne aard welke Cornelis, die toen ook alweer 62 jaar was, deed besluiten er geen gebruik van te maken en het bedrijf van de erfgenamen kocht ten behoeve van zijn zoon Engelmundus. Uit hun huwelijk zijn vier in leven blijvende kinderen geboren, waaronder Engelmundus, geboren 8 februari 1871 en Paulus Engelzoon van der Laan, geboren 12 augustus 1841. Paulus van der Laan was timmerman van beroep. Hij bezat een goed beklante timmerwinkel in Assendelft als gevolg van zijn goed vakmanschap. Wij mogen het betreuren dat zijn idealen en het streven zijn arbeid te bestendigen in zijn opvolger, zijn zoon Simon niet zijn verwerkelijkt. Simon van der Laan huwde met Mathilda Hauser, een meisje uit Limburg. Modern, in de familie genoemd hup Catootje, paste in het geheel niet bij haar omgeving en miste veel om de echtgenote te zijn van een man welke zelfstandig zaken moest doen. Materieel is Simon dan ook mislukt. Na veel omzwervingen is hij in Nijmegen overleden. Uit zijn huwelijk drie kinderen geboren, twee dochters en een zoon Paulus. Deze Paulus van der Laan is gehuwd geweest, maar hij is kinderloos overleden te Arnhem.
In ons overzicht gaan wij nu verder met de generaties Van der Laan, voortgekomen uit het huwelijk van Jan Engelzoon (*1835) en Jannetje Kramer. Joannes Janszoon van der Laan,geboren 14 mei 1868, huwde met Cornelia Zuidervaart. Hij was veehouder van beroep. Niet alleen in de industrie, maar ook in het agrarisch bedrijfsleven kwam het er toen op aan, dat alleen zij die de juiste middelen wisten aan te wenden en de weg van overleg bewandelden zijn bedrijf gaande kon houden. Door niet altijd te voorziene omstandigheden van uiteenlopende aard zijn er nogal wat veehoudersbedrijven toen ten gronde gegaan. Het is ook voor Jan Janszoon van der Laan moeilijk geweest, en de levenszorgen hebben die man zwaar bezocht. Veel heeft hij alleen moeten verwerken. Hij heeft zijn bedrijf niet mogen behouden; dit is in andere handen overgegaan. Uit het huwelijk van Jan Janzoon van der Laan (*1868) met Cornelia Zuidervaart zijn vier in leven blijvende kinderen geboren, waar onder Joannes, geboren op 26 januari 1899 en Petrus, geboren op 13 februari 1905. Petrus was van beroep melkhandelaar te Amsterdam en genoot in de kring van melkhandelaren een goede bekendheid. Jarenlang was hij een actief bestuurslid van de RK-bond van melkhandelaren te Amsterdam. Jan Janszoon van der Laan geboren op 26 januari 1899 uit het huwelijk van Jan Janszoon en Cornelia Zuidervaart, huwde met Joanna Admiraal, geboren te Heemskerk, op 22 augustus 1930. Deze Jan Janszoon erfde van zijn voorouders die ontembare werkdrift die in verschillende families Van der laan zo tot uiting kwam. Als arbeider van beroep zag hij nergens tegen op en kende maar een ideaal, een eigen bedrijf. In 1953 deed zich de mogelijkheid daartoe voor. In Westzaan aan de Vaardijk heeft Jan Janszoon van der Laan zijn eigen boerenbedrijf.
Uit het huwelijk van Jan Janszoon van der Laan met Johanna Admiraal zijn acht kinderen geboren. Martinus Janszoon van der Laan, geboren 8 november 1870 uit het huwelijk van Jan Engelzoon van der laan (*1835) en Jannetje Kramer, huwde pop 21 juni 1896 met Anna Kroon, een vrouw met een zeer zakelijke aanleg, wat Martinus zeer ten goede is gekomen. Zij vestigden zich in de Houtrakpolder, gemeente Haarlemmerliede-Spaarnwoude, als landbouwer. Het bedrijf was toen eigendom van de heer Goes uit Castricum. In 1906 bij de dood van de heer Goes heeft Martinus dit bedrijf van de erfgenamen gekocht. Zijn sociaal voelende geest vond de weg open in het openbaar- en parochieleven. Twaalf jaar heet hij zijn gemeente als wethouder gediend, vele jaren was hij directeur van de Boerenleenbank. Veertig jaar is hij voor de parochie de vader der armen geweest. Dat hij in zijn veelzijdig werken is gewaardeerd geworden bewijst wel de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesias. Hij was een representatieve persoonlijkheid, waarvan veel is overgegaan op zijn kinderen. Na welbesteed leven overleed Martinus op 20 november 1957 te Hilversum, 87 jaar oud. Zijn laatste levensjaren bracht hij door in een rusthuis te Hilversum. Anna kroon, zijn echtgenote, overleed op 18 juli 1938. De religieuze bewogenheid welke de families Van der Laan kenmerken zijn in dit gezin wel het meest gekenmerkt. Vijf van de zes dochters hebben de kloosterlijke staat aanvaard.
Wij leven in een tijd dat over het wezenlijke van de levensstaat door jonge christenen kritisch wondt gesproken. Wanneer deze kritiek de praktische beleving geldt, kan het zijn nut hebben. Wanneer echter onze kritiek het werkelijke raakt, komt deze veel voort uit een gemis aan christelijk denken, en geestelijke bewogenheid. Als Christen in de wereld hebben wij vooral middels het sacrament van het huwelijk, dus middels een medemens gemeenschap mede Heer en kunnen wij de liefde tot hem vermeerderen. Want door het sacrament, waarin de Heer zich presenteert leven wij ook in de verbondenheid met de schepper zelf. Daarin ligt onze roeping en taak, maar ook de kracht om deze in dienstbaarheid afzonderlijk te beleven tot ons uiteindelijk geluk. Het wezenlijke van de religieuze staat houdt in, dat de mens gedreven door een liefdevolle bewogenheid tot de Heer, vrijwillig zijn gehele persoon ondergeschikt maakt aan een communiteit middels deze rechtstreeks in liefde, verbonden heet met de Schepper en deze verbondenheid in de praktische beleving richt op de medemens. Het is dus niet zo dat religieuze staat meer waarde heeft dan de staat der gehuwden. Zij zijn volkomen aan elkander gelijk, alleen wordt afzonderlijk een geheel andere instelling vereist. Het huwelijk eist meer een van uit Christelijk geleide materiële instelling, een op God gerichte instelling.
Uit het huwelijk van Martinus van der Laan (*1870) en Anna kroon zijn zeven in leven blijvende kinderen geboren. Joanna Marie, geboren 3 augustus 1898. Zij is ingetreden in de congregatie van de zusters Carollus Barromeus. 23 jaar heeft zij in de missie op Java gewerkt en is nu in het zusterhuis te Wijchen bij Nijmegen. Haar kloosternaam is Zuster Tibastia. Huberta Maria, geboren 1 februari 1900 is ook ingetreden in de congregatie van de zusters Carollus Baromeus. Zij is werkzaam in het O.L.V. gasthuis te Amsterdam. Haar Kloosternaam is Zuster Juliette. Engelmunda Maria, geboren 16 februari 1902 is ingetreden in de congregatie van de zusters Usseline. Zij leeft in haar congregatie een omvangrijke taak en is om haar verdienste opgenomen in de orde van Oranje Nassau. Haar Kloosternaam is Zuster Angelina. Zij zit in het Zusterhuis te Bergen. Leonardus, geboren 11 september 1903. Maria Sulitte, geboren 24 juni 1905 is ook ingetreden in de congregatie van de zusters Usseline. Zij was onderwijzeres aan de huishoudschool te Bergen, waar zij is overleden op 29 oktober 1929. Haar kloosternaam was Zuster Beata. Margaretha Maria, geboren 1 april 1907. Helena Hendrika Catharina, geboren 25 november 1908. Zij is ook ingetreden in de congregatie van de zusters Usseline en is overste van het Zusterhuis te Bergen.
Leonardus van der Laan heeft het nagelaten bedrijf van zijn vader met de tijd mee zodanig behartigd, dat bij met zijn zuster Margaretha geniet van een zekere welstand. Met Leonardus, die niet getrouwd is zal de tak Martinus van der Laan ophouden, maar toch voortleven in het nageslacht der families Van der Laan, welke kennis hebben van deze genealogie. Hun geestelijke erfenis zal tot steun en sterkte zijn bij het zoeken naar de diepere zin van het bestaan. Persoonlijk is het voor mij een voldoening deze familie te mogen vermelden.
Engelmundus Janszoon van der Laan, geboren 9 oktober 1875 uit het huwelijk van Jan Engelzn van der Laan en Jannetje Kramer, huwde op 27 mei 1902 te Wognum met Margaretha Korver, geboren op 11 augustus 1877 te Wognum. Als bakkersgezel heeft hij zijn geboorteplaats Assendelft geruild voor Oosterblokker en en daar een bakkerij overgenomen die hij tot grote bloei heeft weten te brengen. Zijn naam heeft hij bekendheid weten te geven door geheel het land door zijn speciaal ontworpen Abrahams. Dagelijks worden deze Abrahams verzonden door geheel het land, voornamelijk in intellectuele kringen. Zelf was hij een man van eenvoud, streng in het naleven van zijn principes. Hij was een sociaal voelend mens, die zich in zijn gedragingen door zijn verstand liet leiden, waarvan zijn nageslacht nu mede de vruchten van plukt. Lange tijd was hij wethouder der gemeente Ooster Blokker. Materieel gezien heeft hij voorspoed gekend, maar ook de beproevingen zijn hem niet bespaard gebleven. Vier van zijn kinderen zijn in de veelbelovende leeftijd van 25, 22, 21 en 19 jaar overleden. Een troost vanuit de hemel moet het voor deze familie Van der Laan geweest zijn dat hun zoon Cornelis tot het priesterschap werd geroepen. Deze priesterzoon werkt alreeds 16 jaar als Franciscaan in Indonesië. Op tragische wijze door een noodlottig ongeval is Engelmundus van der Laan overleden op 28 februari 1939. Margaretha Korver is overleden op 1 januari 1949. De vijf in leven blijvende kinderen zijn volgens geboorte: Joannes, geboren 12 mei 1903, gehuwd met Afra Dekker. Catharina, geboren 9 augustus 1900, niet gehuwd. Cornelis, geboren 5 december 1913, priester missionaris in Indonesië. Martinus, geboren 5 augustus 1915, niet gehuwd. Geertruida, geboren 27 juni. 1916, niet gehuwd. Joannes Engelmunduszoon van der Laan, geboren 12 mei 1903, gehuwd in 1936 met Afra Dekker, geboren 23 augustus 1900 te Wognum is van beroep bakker. Met zijn broer Martinus werken zij samen in de bakkerij
Antonius Janszoon van der Laan, geboren 1 juli 1873 uit het huwelijk van Joannes Engelzoon met Jannetje Kramer, huwde op 29 april 1903 met Grietje Zonneveld, geboren 14 oktober 1870. Hij was van beroep veehouder. Bij zijn huwelijk vestigde hij zich als veehouder in de Overweersche Polder. Na 11 jaar verkocht hij zijn bedrijf en kocht in Assendelft een nieuw boerenbedrijf, wat hij steeds heeft weten te vergoten. Deze Antonius van der Laan is tot hoge leeftijd in staat geweest te werken. Hij was verstandig en ging met overleg te werk in een moeilijk economische tijd. 30 jaar lang was hij kerkmeester van de parochie. Antonius van der Laan is overleden op 7 februari 1950. Zijn echtgenote op 28 mei 1948. Het veehoudersbedrijf in Assendelft liet hij na aan zijn zoon Joannes, geboren op 12 mei 1939.
Lourens van der laan, geboren op 10 augustus 1742 uit het huwelijk van Jan Willemzn en Trijntje Lourensd, huwde op 9 april 1773 Antje Hellings. Ook hij is veehouder van beroep en is overleden op 23 februari 1807. De economische crisis van die tijd is wel de oorzaak geweest, dat de zonen van Lourens van der laan hun brood trachten te verdienen in de toen opkomende zeildoekindustrie; zij waren wever van beroep.
De families Van der Laan zijn de wederwaardigheden van het leven niet bespaard gebleven. Als wevers van beroep hebben zij de beginselen van het economische liberalisme aan den lijve ondervonden. Kindersterfte, een vroegtijdige dood door tuberculose in de kracht van hun leven was daar een gevolg van. De maatschappelijke tragedie van de 19e eeuw is wel zeer sterk in het geslacht van Lourens van der Laan belichaamd geworden.
Willem van der Laan (zie P1), geboren 20 november 1734 uit het huwelijk van Jan Willemzn van der Laan en Trijntje Lourensd, was van beroep veehouder. Hij is niet getrouwd geweest en is overleden 12 februari 1808, 73 jaar oud. Zijn nalatenschap bedroeg successie en onkosten afgetrokken: fl 1714,- (anno 2017: € 12400,-). De erfgenamen ontvingen elk fl 282 (2017: € 2040,-), kerkelijk plechtigheid (uitvaart) had gekost: fl 37, – (€ 268).
Joannes Janszoon (zie P2), geboren 27 mei 1856 uit het huwelijk van Joannes Janszoon van der Laan en Guurtje Petra, huwde op 30 april 1882 met Antje Meijnen, geboren in 1857; hij was wever van beroep. Een stille, in zichzelf gekeerde man, eerlijk en arbeidzaam, eenvoudig en goed van karakter. In tegenstelling tot zijn echtgenote, die een levendige zakelijke vrouw was, vol energie en ondernemingslust. In deze was zij een ware dochter van haar vader, welke koopman was van beroep en als een gladde jongen in Assendelft bekend stond. De tijdomstandigheden zijn wel oorzaak geweest, dat deze aan elkander aangepaste karakters en gaven geen uitingsmogelijkheid heeft gevonden in het maatschappelijk leven. Maar ook in dit gezin leefde een vertrouwensvolle geest op de Voorzienigheid, een vertrouwen wat bezield is met de hoop en gedragen door de liefde kan nooit onderhevig zijn aan teleurstelling. (gezien het familieoverzicht) want in hun kinderen en kleinkinderen zal verwezenlijkt worden, dat hun kinderlijk vertrouwen tastbaar beloond is.
Joannes Theodorus, geboren 11 februari 1886 uit het huwelijk van Joannes Janszoon en Antje Meijnen, huwde op 25 augustus 1909 Grietje Vet, geboren te Wormerveer op 13 maart 1887. Joannes Theodorus was meubelmaker van beroep, een man met een sterk ontwikkelde sociale geest, welke zijn weg zou vinden in het organisatorische leven. Hij is vrijgesteld bestuurder geweest van de landelijke Bond van R.K. meubelmakers St. Antonius. Hij was tot de samenvoeging van de gemeente Zuilen bij Utrecht wethouder van de gemeente Zuilen, hoofd van de afdeling Huisvesting en secretaris van de Stichting Sanatoria Berg en Bos. Joannes Theodorus van der Laan is na een welbesteed leven overleden te Utrecht op 25 april 1954.
Jozef Janszoon van der Laan, geboren 11 mei 1900 uit het huwelijk van Joannes Janszoon met Antje Meijnen, huwde in 1932 met Cornelia de winter, geboren 10 november 1909 te Assendelft. Bij de geboorte van hun tweede kindje overleed Cornelia de Winter op 12 november 1934. Op 24 november hertrouwde Jozef van der laan met Bernadetta Kramer, geboren 19 januari 1905 te Assendelft. Hij is van beroep accountant en in Assendelft gevestigd. Van nature een kalme rustige man. Heeft eveneens zijn oudste broer Joannes Theodorus, een ontwikkelde sociale geest, een gave welke hij naast zijn dagelijks beroep inzet en dienstbaar maakt aan de gemeenschap. In de gemeente Assendelft geniet hij een algemene bekendheid en waardering. Als wethouder en kerkmeester der parochie is hij verder nauw betrokken in taken behorende bij het sociaal en politiek organisatieleven.
Bernardus Janszoon van der Laan, geboren te Assendelft op 14 mei 1833 uit het tweede huwelijk van Jan Hendrikszoon en Fijtje van Dille, huwde op 15 mei 1859 te Krommenie met Guurtje Molthof. Hij was wever van beroep. Gelijk de anderen heeft ook deze man moeten beleven de funeste gevolgen van het liberaal beginsel en het economisch- en sociaal leven. Door de onderwaardering voor de menselijke persoon was het onmogelijk zijn geestelijke vermogens en gaven dienstbaar te maken of tot ontwikkeling te brengen voor wetenschap en cultuur. Als afgestompte mensen, aan zichzelf overgelaten door kerk en maatschappij, ordenden zij hun gedachten en verlangens. Afhankelijk van deze persoonlijke ordening kon men in hun levenshouding de persoonlijk verloste, de door de Heer geroepene ontdekken. De man die leefde in stoffelijke nood in een niet-menswaardig bestaan, maar overeenkomstig de genade toch hebben ervaren, de innerlijke levensblijheid, de levensvreugde, het nog meer te willen leven voor de ander. Zij waren de meest innerlijk gelukkige mensen, ondanks al hun zorg om het aardse bestaan. Voor de wereld hebben zij niets dat aan hen herinnert achter gelaten. Maar hun geestelijk erfenis is daardoor des te groter, en dankbaar zijn wij hen om hun groot geestelijk goed, ons als erfenis geschonken, die uit hen voortgekomen zijn.
Johannes Bernarduszoon van der Laan, geboren uit het huwelijk van Bernandus Janszoon van der Laan en Guurtje Molthof, op 7 oktober 1860, huwde met Catharina Mijnen, een zuster van Antje Mijnen die gehuwd was met Jan Janszoon van der Laan, een neef van Joannes Bernarduszoon. Hij was van beroep wever, en is als werkmeester werkzaam geweest bij de NV A. van Leijden en zn te Krommenie. Ook deze Joannes van der Laan was een kalme, rustige man, stil van karakter en ging met overleg te werk. Ook Catharina Mijnen, zijn echtgenote, was als haar zuster een levendige vrouw. Zuinigheid en overleg waren haar deugden. Onder moeilijke tijdsomstandigheden wist zij als vrucht van hun werken het tot enig bezit te brengen. Met hun zoon zijn zij in levensavond nog uit Krommenie vertrokken naar Heiloo, waar Joannes Bernardszoon is overleden op 23 mei 1936.
Hendrik Jz van der Laan (1835-1928) omstreeks 1925
Hendrik Janszoon van der Laan (zie P3), geboren te Assendelft 29 december 1835, uit het tweede huwelijk van Jan Hendrikszoon van der Laan met Fijtje van Dille huwde op 17 juli 1861 te Krommenie met Mientje Molenkamp, geboren in 1838 te Graft. Hendrik Janszoon was van beroep wever. Hij was een eenvoudig man uit het goede soort, was nogal zwaartillend; hij heeft tot op hoge leeftijd gewerkt, in staat daartoe gesteld door zijn sterk gestel. Op negentig jarige leeftijd liep hij nog van Krommenie naar Heemskerk om zijn dochter Joanna te bezoeken, die woonde aan het Hofland. Hij heeft gedurende zijn leven veel wederwaardigheden alleen moeten verwerken en heeft het heel moeilijk gehad, mede ook door zijn zwaartillend karakter. Hij kende geen ontwikkeling, wat toen veel voorkwam. Zeer jong moest al kinderarbeid worden verricht, zodat van leren niet veel is gekomen. Lange werkdagen met veel huiswerk en dan nog de zorg van een talrijk gezin. Ook op het leven van deze man drukt de stempel van de tijdgeest, waarin hij leefde. Zijn echtgenote Mientje Moolenkamp was daarentegen een vrouw met een vrolijk karakter, maar zij was wel aan de zorgeloze kant op financieel gebied. Zij gaf van het weinige wat zij bezat te veel weg, vooral wanneer het later haar getrouwde kinderen betrof, waar zij veel te goed voor was. Driemaal is deze vrouw geestesziek geweest en moest dan worden opgenomen. De laatste keer op hoge leeftijd; vijf jaar is zij toen verpleegd geweest in het ziekenhuis te Santpoort, waar zij is overleden op 3 maart 1916. Hendrik Janszoon is overleden op 31 augustus 1928, twee en negentig jaar oud. Hendrik was woonachtig in Krommeniedijk, waarschijnlijk op de locatie van huidig huisnummer 163.
Joanna van Baar-Van der Laan, dochter van Henk van der Laan (*1835) en Mientje Molenkamp
P3 - Parenteel Hendrik Jz van der Laan (*1835)
Uit het huwelijk van Hendrik Janszoon van der Laan (*1835) met Mientje Molenkamp werden twaalf kinderen geboren. Zes kinderen zijn op jeugdige leeftijd overleden.
Foto omstreeks 1925. Middenboven Jannetje Berkhout-Van der Laan (geboren 26 januari 1875), dochter van Hendrik Jz van der Laan en Mientje Molenkamp.
Joannes Hendrikszoon, geboren 30 juli 1876 uit het, huwelijk van Hendrik Janszoon van der Laan en Mientje Moolenkamp, huwde op 24 mei 1905 met Cornelia Glandorf, geboren 30 december 1879 op Haaldersbroek/‘t Kalf Zaandam. Zij was dochter van Jozef Glandorf, geboren 15 april 1817 te Zaandam, van beroep olieslager, overleden op ‘t Kalf Zaandam op 11 januari 1927 en van Cornelia van Bemmelen, geboren 11 januari 1848 te Zaandam ‘t Kalf, overleden 7 november 1928. Joannes Hendrikszoon van der Laan was werkzaam bij de NV D. van Leijden en zn, weverijen te Krommenie. Hij had de bijnaam van De Barre, om reden dat hij zo vaardig was in de zware arbeid. Hij was op zijn werkprestatie trots, maar prestatieloon was toen nog niet bekend. Men gaf hem veel de raad niet zo overmoedig te zijn, een mens is nu eenmaal geen machine. Dat het inspannend werk zou zich wreken bleek wel toen hij op 33 jarige leeftijd geworpen werd op het ziekbed en de toen gevreesde TBC ook hem als haar slachtoffer had gekozen. Op 35 jarige leeftijd op 26 september 1911 overleed Jan Hendrikzn van der Laan. Cornelia Glandorf werd de weduwe Van der Laan. Weduwe zijn in een maatschappij welke geen enkele sociale voorziening kent dan alleen maar de caritas, is een zware opgave, alleen al het ervaren dat je jonge liefde onbeantwoord zal blijven, het ervaren van het alleen zijn met je zorg en leed, wat elke dag zwaarder gaat drukken, naarmate de zorg om het dagelijks brood, meer inspanning van menselijke kracht vraagt en deze krachten geleidelijk aan zien verzwakken. Weduwe zijn is een zware opgave. Onze heer kende dit ervaren sprak erover met hen die hem volgden. Ware godsdienstigheid is, weduwen en wezen in hun druk bezoeken. Hebben de Christenen in hun verbondenheid met de kerk dít wel eens gerealiseerd; zo ja, in welke vorm? Kerk, in deze klaag ik u aan, en veracht ik uw burgerlijkheid. Als een christenvrouw altijd vertrouwend op haar neer, op zijn hulp en kracht in de zware beproeving van het leven, in wier zij nooit is teleurgesteld, heeft zij haar weduwstaat negen jaar beleefd. Op 3 augustus 1920 hertrouwde zij met Wilhelmus de Wit, geboren te Heemskerk op 1 maart 1877, die weduwnaar was van Joanna Beentjes te Beverwijk en die voor haar zeven en twintig jaar een goed echtgenoot is geweest. Cornelia Glandorf is overleden te Zaandam in het St Jan Pension op 4 september 1958, 79 jaar oud. Wilhelmus de Wit is overleden op 10 juli 1946.